• Dzisiaj jest sobota, Maj 26, 2018
  • 9.2 C

Odnajdę moc w samotności (5)

market
Alfred Kampa
Listopad20/ 2015

Scenariusz: Odnajdę moc w samotności

Scena 5.  Targowisko. Czas współczesny.

 

Na środku sceny (targowiska) stoi ryćka*. Siada na niej zaniepokojony Aktor I. Powoli rozgląda się wokół i z wyraźnym napięciem w głosie wypowiada swój tekst. Pozostali aktorzy, czyli agenci, szpiedzy skradają się. Są ubrani w przylegające do ciała stroje w czarnym kolorze. Uważnie, powoli chodzą wokół siedzącego Aktora I. Potem zatrzymują się, tworząc za nim niedomkniętą figurę. Patrzą podejrzliwie, nerwowo. Po kolei wypowiadając swoje kwestie, prowokacyjnie zwracają się do siedzącego Aktora I.

Rozmowa 5

 

A-I:

unoszony ponad samego siebie

doznaję stanu granicznego

po wybudzeniu z samotnego snu

w camera obscura zamknięty

wykładam ściany galerią weneckich luster

świdrowany milionem par oczu

gmatwam swój miękki obraz

nie będę stać przed wszystkimi nagi

unisono otwieram podwoje

we mnie tajemnica bycia

naokoło nieposkromiona chęć posiadania

 

A-II: Myślę, że poznanie  tajemnicy jest najgłębszym emocjonalnym doznaniem. 

A-III: No nie wiem… Moim zdaniem lepiej jest zagmatwać tajemnicę, niż dokonać jej wyjaśnienia, bo gdy zostaje naświetlona i odkryta, przestaje działać i dawać do myślenia.

A-IV: Tak, tajemnica wciąga i angażuje, zachęca nas do szukania rozwiązań…

A-V: … ale niełatwo jest połapać się w zawiłościach, rozróżnić, gdzie się mieszczą tajemnice: czy w otaczającym nas świecie, czy w nas samych. I to jest problem. 

A-VI: Problem to zagadnienie czysto teoretyczne, intelektualno-poznawcze, a tajemnica…      

A-VII: … tajemnica jest sensem, jeszcze nie zrozumianym.

A-II: Jak mgiełka unosi się nad nami. Najpierw nie możemy zgarnąć jej w chmurę, potem nie możemy poznać, z jakim gatunkiem chmury mamy do czynienia.

A-III: W każdym z nas mieści się jakaś tajemnica. W nim także. [Wskazuje Aktora I]

A-IV: Tajemnica nie jest ograniczeniem rozumu, ale przyczynkiem do jego otwarcia. 

A-V: Jedynie samotność jest stanem granicznym, w którym możesz doznać czystego spokoju i odzyskać indywidualność. 

A-VI:  Nie dla wszystkich… nie dla wszystkich. [Szepcze] Pytanie o samotność jest równie tajemnicze jak pytanie o wolność.

A-VII:  Tak. Wewnątrz samych siebie jesteśmy nieskończenie wolni i równie samotni.   

A-II: Nikt nie jest w stanie wkroczyć do czyjegoś wnętrza i dokonać w nim spustoszenia, pozbawić człowieka wolności… [Patrzy na Aktora I]

A-III: … tak jak nikt nie wejdzie w istotę ludzką, by ukoić jej samotność. 

A-IV:  Czasem, gdy budzę się z samotnego snu w pustym pokoju, który z próżności obłożyłem lustrami, odbija się w nich wyłącznie moja twarz. 

A-V:  Nie poznasz zagadki samotności… 

A-VI: … nie da się jej włożyć do koszyka rzeczy wiadomych. 

A-VII:  Tajemnicą jest byt, a problem jest własność. 

Na koniec wszyscy zdenerwowani znikają ze sceny.

 

* Ryćka – w gwarze śląskiej to mały stołeczek

Zdjęcie na licencji: Creative Commons

Copyright © by Alfred Kampa

Twój adres e-mail nie będzie publikowany. Musisz zaznaczyć pole *

Możesz użyć takich HTML tagów i atrybutów: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>